Blog: Communicatie, waar voor je geld? (okt 2016)


28/10/16

Communicatie is een vak apart. Een andere wereld. Een niet-technische wereld. Totaal anders dan technische rapporten, DBFM-contracten en bouwtekeningen. Bij communicatie ligt het ontwerp niet voor start bouw vast. De omgeving bepaalt het ontwerp, en dat ontwerp wijzigt tijdens het project. Dat maakt communicatie lastig, ongrijpbaar en moeilijk planbaar. En dan is communicatie ook nog eens niet in geld uit te drukken. Dat wil zeggen: communiceren kost geld. In elk geval in de vorm van tijd. Maar hoeveel levert het concreet op, in geld? Een vraag die ik regelmatig krijg, en terecht. De waarde van communicatie, reputatie of een goede relatie met de buurt is niet zomaar in euro's uit te drukken. En diezelfde waarde is niet altijd direct zichtbaar. Maar hoe beantwoord ik die vraag dan?

Omgevingsmanagement en communicatie wordt steeds vaker nadrukkelijk ingezet tijdens bouwprojecten. Soms pas als de eerste paal de grond in gaat, soms al bij de eerste ontwerpschetsen. Steeds vaker zien we dat omgevingscommunicatie meeweegt in de gunning van een project. Dat is goed, want hoe eerder je nadenkt over de relatie met je omgeving, hoe beter je je omgeving kunt betrekken bij het project. En hoe positiever die omgeving is over je project, hoe makkelijker het bouwproces verloopt. Maar voor opdrachtnemers zit daar ook meteen de moeilijkheid.

Want... hoe speel je in op de wensen en behoeften van je omgeving? Wat wil de omgeving weten? Hoe men betrokken worden? Waar wil men over meepraten? Het vraagt veel vooronderzoek voordat je communicatie goed in een EMVI-plan kunt opnemen. Het kost tijd, en tijd is geld. Maar hoeveel investeer je hierin, en wat levert het op? Hoeveel lager zijn de kosten als de omgeving tevreden is en de bouw daardoor niet vertraagt? Hoeveel verdien je op het uitblijven van klachten? Hoe verhoudt die aangepaste bouwmethode zich in euro’s tot de tevredenheid van omwonenden, gebruikers of huurders?

Afgelopen zomer was ik op vakantie in Florida. Onderdeel van de roadtrip was een bezoek aan de Everglades. Na een tocht van 60 kilometer door het park boekten we voor veel geld een boottocht door de mangrove. De belofte? We hadden een grote kans op het zien van vogels, dolfijnen en alligators. Een grote kans, geen garantie. Vol goede moed en met onze camera om de nek vertrokken we. Na een uur hadden we nog geen dier gezien (zwermen muggen daargelaten). De natuur was prachtig, maar daar kwamen we niet voor. We wilden dolfijnen en alligators zien! Na 2,5 uur zagen we – we waren al op de terugweg - op een hele grote afstand een paar dolfijnen. Zelfs met mijn verrekijker waren ze nog ver weg. Enigszins teleurgesteld meerden we een half uur laten aan in de haven, zonder nog meer van eerder genoemde dieren gespot te hebben. Betaalden we hier nu zoveel geld voor? We doolden nog wat door de haven, haalden een broodje, nog steeds een beetje teleurgesteld. En toen gebeurde het! Daar! Recht voor onze neus, bijna tegen de kade, zwom een prachtige alligator! Opgelucht haalden we adem. Hadden we toch niet voor niets dat hele stuk gereden en die vele dollars betaald.

Op dat moment realiseerde ik me dat de communicatie-inzet vanaf een vroege fase in een bouwproject net zo is. Je investeert erin en pas later wordt het effect zichtbaar. Al heb je ook hierin geen garantie op een positief resultaat. Wel een grote kans. Dat besef komt als je terugkijkt. Tussentijds of aan het eind van het project. Hoe vaker je tussentijds terugkijkt, hoe vaker je je successen en verbeterpunten ziet. En hoe gerichter en effectiever je weer verder kunt, je strategie kunt bijstellen voor een nog beter resultaat. Oftewel: communicatie, waar voor je geld!