Blog: Zeg nooit sorry (jan 2017)

05/01/17

Sorry voor de overlast. Excuses voor de werkzaamheden. Laatst kwam ik bijgevoegde kaart tegen in een bouwkeet. De achterkant vertelde me: ‘Sorry dat we heiwerkzaamheden uitvoeren.’ We bieden als bouwsector, of we nu opdrachtgever of opdrachtnemer zijn, vaak excuses aan. Te vaak. Aan omwonenden, gebruikers, huurders, voorbijgangers en zelfs aan heel Nederland. En dat moeten we niet doen. Nooit.

In Nederland wordt veel gebouwd. En de markt trekt aan, dus wordt er komende jaren nog meer gebouwd, vernieuwd en gerenoveerd. Iedere stad of provincie heeft meerdere bouwprojecten. Zelden meer 'in een weiland met een hek erom', altijd midden in de stad. Liefst bouwen we ook nog ‘met de winkel open’, zodat de dagelijkse activiteiten gewoon door kunnen gaan. Woningen, kantoren, scholen, ziekenhuizen, wegen en stations, de ontwikkeling van Nederland stopt nooit. En is er iets klaar? Dan is iets anders alweer toe aan verbouwing.

Iedereen weet dat bouwen niet zonder overlast kan. Daar hoef je geen expert voor te zijn. ‘Even doorbijten, maar daarna is het hier beter!’ Geluidshinder, stof, bouwverkeer, we kennen het allemaal. Uiteraard doen we onze uiterste best om alle hinder zoveel mogelijk te beperken. We spuiten water om stof te verminderen, rijden kilometers om zodat vrachtwagens niet door een woonwijk hoeven en trillen in plaats van heien damwanden de grond in. Allemaal om onze omgeving te ontlasten. Moeten we daarvoor sorry zeggen?

Nee! Ik vind van niet. Want met al die bouwprojecten maken we Nederland beter en mooier en voorzien we in een behoefte. We bouwen niet voor de lol, maar omdat er nieuwbouw – of verbouw – nodig is. Excuses maken omdat we overlast proberen te verminderen? Natuurlijk niet! Sorry zeggen omdat je iets beter maakt heeft nog nooit iemand gedaan. Jij wel? Daarbij: voor excuses koop je niks, je hebt er helemaal niks aan. De overlast blijft net zo erg, en je weet nog steeds niet waar je aan toe bent.

In plaats van excuses maken zijn we als projectorganisatie wel verantwoordelijk voor een goede relatie met de omgeving. We moeten rekening houden met die omgeving, zodat zij ons daarin als gast accepteren. We moeten communiceren

met de omgeving. Zodat onze doelgroepen weten welke hinder ze als omwonende, gebruiker, huurder of voorbijganger kunnen verwachten. Oftewel: zeggen wat je doet. We zijn ook verantwoordelijk om afspraken na te komen en ons aan onze beloften te houden. Doen wat je zegt dus. En wijk je daar als bouwteam per ongeluk van af? Lopen werkzaamheden onvoorzien uit? Gaat er per abuis wat mis? Dan zeg je natuurlijk wel even sorry. En zolang je als projectorganisatie niet in de slachtofferrol kruipt én je je aan je afspraken houdt, is er met een kop koffie of een lekkere appeltaart aanbieden natuurlijk niets mis. Dat maakt je menselijk, zorgt dat je sympathiek overkomt en laat blijken dat je je projectomgeving niet vergeet. Doen dus!

We bouwen als bouw- en vastgoedsector aan betere bereikbaarheid, aan snellere doorstroming, aan leefbare gebieden en moderne binnensteden. Aan goede zorg, kwaliteitsonderwijs en fijne werkplekken. Kortom: we bouwen aan een beter Nederland. En daar bieden we geen excuses voor aan. Nooit.